“Los Robles” izeneko elkartean, minusbaliotasunen bat duten umeentzako klaseak eskaintzen dira. Komunikatzeko arazoak dituzten umeei, autistak diren umeei, sindrome de down duten haurrei, hiperaktibitatea dutenei… gomendatzen zaie kirol hau praktikatzea. Umeei, animaliekiko kontaktuak, komunikatiboagoak eta sozialagoak izaten laguntzen die. Gainera, kirol honek haurrak erlaxatzen laguntzen ditu.
Zaldiekin egonez, haurrek, animaliekiko errespetua, ingurunearekiko eta lagunekiko errespetua izaten ikasten dute. Nahiz eta, hipika kirol indibiduala izan, umeak beraien artean erlazionatzen dira.
Urte osoan zehar, minusbaliotasune asoziazio desberdinak “Los Robles”-etik pasatzen dira, bertan umeek hipikaz gozatu dezaten eta aldi berean, etekinik handiena atera diezaioten.
Ikus dezakegunez, kirolek pertsonen alderdi psikologiko zein fisikoan eragin positiboa izan ditzakete. Horregatik, hezkuntzaren barnean, kirola landu beharra dagoela uste dut.
Saski baloia taldean jokatzen den kirola da.Hau, estalitako pista batean edota aire librean dagoen batean praktikatu daiteke. Bost pertsonatako bi talde puntuak lortzen saiatuko dira, kanasta edota bikoitza eginez.Horretarako, jokalariak sare bat zintzilik duen uztai batean, sartzen saiatu beharko dira. Kirol hau lau denboratan jokatzen da. Bigarrengo denbora bukatzerakoan, 15-20minutuko atsedenaldia egiten da.
Atletismoa proba desberdinez osatutako kirola da, hain zuzen ere, abiadura, erresistentzia, objektuen jaurtiketa eta modalitate desberdinetako jauzien frogez. Froga hauetako bakoitzean trebetasun fisiko eta mekaniko desberdinak adierazten dira. Denbora eta distantziarekiko borroka oso faktore garrantzitsua da oinarrizko helburua lortzeko, kasu honetan, nork bere burua gainditzea.
Atletismoa joko olinpikoetako parte izan da. Denborarekin, eta eragin desberdinengatik, grekoek parte hartu izandako lasterketak eboluzionatu eta gaur egungo mendiko lasterketa bezala ezagutzen direnetan, bilakatu ziren. Atletismoa, kirol zaharrenetarikotzat hartzen da. Kirol honen espezialitateetako batzuk, hain zuzen ere, lasterketa eta jaurtiketa, Grekoek joko olinpikoetan praktikatzen zituzten. Gaur egun ezagutzen den bezala, Europan XIX.mendean zehar, sortu eta garatu egin zen, nagusiki, Erresuma Batuan, non atletismoaren espezialitateetako gehienak arautuak ziren. Kirol Olinpiko kontsideratzen da , 1896ko joko olinpikoen ediziotik. Eskoletan zein ikastoletan, beste kirol askoren artean, gorputz hezkuntzako klaseetan hau praktikatzen da.
Ikasleentzat kirol jarduera gizarteratzeko baliabiderik garrantzitsuenetakoa da eta ondorioz, euren garapen
pertsonalerako onuragarriak izango diren gaitasunak sustatzeko balioko du, epe eta leku desberdinetan:
atsedenaldian, asteburuan, oporretan, aisialdian, kaleko edo parkeko jolasetan... eta zalantzarik gabe, horietan islatzen da komunikabideen eragina (telebista, irratia, kirol aldizkariak... baita behin eta berriro komunikabide horietan ikusi ahal diren kirolari ospetsuak imitatzeko nahia ere). Bestalde, kontsumo-gizartean gero eta zabalago dago kirolaren kultura (kirol materialak eta produktuak erostea, komunikabideetan kirolariak publizitaterako erabiltzea eta abar).
Egoera horren aurrean, lehenengo galdera izango litzateke zein kirol mota edo jarduera bultzatu behar dugun
eskoletan: kontsumo gizartearen interesek eta kirol federazioek eskaintzen dutena ala gorputz hezkuntzaren
helburuetan aipatzen diren baloreetara egokitutako gorputz eta hezkuntza jarduera. Azken horrek osasuna, jolasa, hezkidetzako partehartzea eta diskriminaziorik gabea izatea sustatuko du eta garrantzi handiagoa emango dio partehartzeari azken etekinari eta emaitzei baino.
Konturatu gabe, kontrajarrita dauden bi ereduren aurrean gaude. Alde batetik, kirol federazioek eskoletarako
zehaztu duten eredua dago, hau da, lehiaketako kirolaren ezaugarriak dituena: emaitza ona lortzea partehartzea baino garrantzitsuagoa da, eta irabaztea da gauzarik garrantzitsuena. Teknikariek lehiaketako entrenatzaileen eskemak hartzen dituzte eta hezkuntza eredu mekanikoa, analitikoa eta espezialdua darabilte, talde barruko funtzioen eta betebeharren banaketarekin; elkarlanaren gainetik lehiaketa dago. Bestetik, eskolan eta familian hezitzaileok nahiago ditugu gorputzaren mugikortasuna eta osasuna bateratuko dituzten jarduerak, hezkuntza bateratua, atsegina, guztientzakoa eta diskriminaziorik gabea bultzatuko duena.
Azken eredu horren alde Le BOULCH (1991) dago. Haren ustez, eskola kirolak mugimendu eta psikomotrizitate gaitasuna garatzeko balio behar du afektibotasunaren, ezagutzaren eta gizartearen arloan. SEIRULOren (1995) iritziz, helburua kirolaz eta gorputz eta mugikortasun jarduerez baliatzea da, horien bidez gizarte eta kultura jakin bakoitzean hezkuntzako eta gizarteko baloreak garatzeko. Horretarako, jarduera horietan heziketak lehiaketak baino garrantzitsuagoa izan behar du, eta lehiakortasunaren araberako hautaketak eta sailkapenak albo batera utzi eta guztion parte hartzea lortu behar dugu.
Sarrera honetan, kirola hezkuntzan izeneko artikulu bat ipini egin dizuet. Artikulu hau, saretik ateratakoa da. Honen inguruan komenta dezakedana ondorengo da: gaur egungo egoeraren aurrean, hezitzaile askok galdera bat dute haien buruan, “ Zein kirol mota edo jarduera bultzatu behar dugu eskolan?; kontsumo gizartearen interesek eta kirol federazioek eskaintzen dutena ala gorputz hezkuntzaren helburuetan aipatzen diren baloreetara egokitutako gorputz eta hezkuntza jarduera?” Azken honek, garrantzi gehiago emango dio parte hartzeari eta ez azken emaitzei. Nire ustez, galdera honen erantzuna nahiko argia da, behintzat egokiena litzatekeena argi dago. Beste gauza bat da, praktikara eramatea. Ni hezitzailea izango banintz garrantzi gehiago emango nioke umeen psikomotrizitateari, mugikortasunari... eta ez lehiakortasunari. Gainera, eskolan umeek ikasten dutena oso garrantzitsua da haien garapenerako. Horregatik, kirol arloan, osasuna, psikomotrizitatea eta mugikortasuna bateratzen dituen kirol jarduerak bultzatu behar direla uste dut.
1-Norberaren gorputzaren hautemate- eta mugimen- aukerak aztertzea eta gauzatzea, nork bere buruan arreta jartzeko eta konfiantza hartzeko; horrela, norbera ongi sentitzea onuragarria izango da osasunerako.
2-Sarri, aldizka eta neurrian egiten den jarduera fisikoaren balorazio positiboa egitea, nork bere buruarekiko eta beste pertsonekiko jarrera arduratsua adierazteko; horrez gainera, jarduera fisikoak, higieneak, elikadurak eta jarrera-ohiturek osasunean zer-nolako ondorioak dituzten jakitea.
3-Trebetasun eta ahalmen fisikoak garatzea, oinarrizko mugimen trebetasunak haurren bilakaera prozesuari jarraiki gara daitezen; horretarako ekintza-jokoak egingo dira.
4-Arazo motorrak konpontzeko eta, jarduera fisikoak, kirol jarduerak eta jarduera artistikoak eta espresioak egitea, eraginkortasunez eta autonomiaz jarduteko printzipioak eta arauak eskuratzea, aukeratzea eta aplikatzea; horrez gainera, egindako ahalegina erregulatu, neurtu eta baloratu egingo da, eta norberaren aukeren eta zeregin jatorriaren araberako autoeskaera maila iritsiko da.
5-Gorputzaren eta mugimenduaren adierazpen-baliabideak estetiko eta sormenez erabiliz, gauzak aurkitzea eta adieraztea; horrela, norberaren mugimenduen bidez, horiek sentitu, bizi, onartu eta pertsonalizatu egingo dira.
6-Jarduera fisikoetan parte hartzea, jokabide-estrategiak eskuratzeko; estrategia horien bidez, gainerakoekin harreman orekatuak eta eraikitzaileak egin ahal izango dira eta, horrez gainera, aisialdi-denbora topaketarako gune bihurtuko da.
7-E.H-ko eta beste kultura batzuetako tradizio ludikoek eta fisiko nahiz kirolekoek duten gizarte eta kulturaren eta beste kultura batzuen balioak errespetatzeko eta balioesteko; horretarako, herri-jolasa tradizionalak egongo dira.
8-Heziketa fisikoaren aniztasuna, jolas motak, tradizio ludikoak, kirol-jarduerak eta dantzak ezagutzea eta gizarteko eta kulturako hainbat irizpide kontuan hartuta balioestea, euskal kulturaren balioak aintzat hartzeko.
Gaurkoan, gorputz hezkuntza ikasgaiaren helburu orokorrak jarri dizkizuet, zuek irakur ditzazuen. Informazio hau, sarean aurkitutako saskibaloi unitate didaktiko batetik ateratakoa da.
Hau guztia irakurri eta honetaz hausnartu ondoren, heziketa fisikoak pertsonongan eragin nahiko positiboa duela esan dezaket. Alde batetik, heziketa fisikoaren helburuetako bat norberaren gorputzaren mugimendu aukerak aztertzea izanik, berebiziko arreta jartzea inplikatzen du eta horrela, konfidantza hartzeko balioko du. Bestetik, gorputz hezkuntzarekin lotutako gaietan (elikadura egokia, higienea, jarrera-ohiturak...) interes berezia piztea eragin dezake. Honez guztiaz gain, trebetasun fisikoak garatzeko eta arazo motorrak konpontzeko helburua du ere. Bukatzeko, kultura desberdin batzuetako kirol tradizioak ezagutzeak, beste gizarte eta kulturetako balioak errespetatzera bultza dezake norbera. Aipatutako gorputz hezkuntzaren helburu hauek guztiak, pertsonontzako onuragarriak direla ikus genezake. Honegatik guztiagatik, gorputz hezkuntza, ikasgai bezala, oso garrantzitsua dela uste dut. Hala ere, batzuetan ez zaio behar besteko garrantzirik ematen, nire ustez. Adibide gisa, ikastola, eskola, zein institutu askotan ikasleak bigarren batxilergora heltzerakon, ez dute gorputz hezkuntza ikasgaia izaten. Normalean, beste irakasgai guztien artean, gorputz hezkuntza emateko denborarik ez dagoelako ezabatzen dute hau ikasleen ordutegitik. Egia esan, niri ikastolan hau bera gertatu zitzaidan eta ez dut uste horrela egin beharko zutenik. Batxilergoko bigarren urtean eman beharreko materia asko eta denbora gutxi dagoela egia da. Baina, heziketa-fisikoa kentzea ez zait irtenbide egokia iruditzen, horrek suposatzen baitu, irakasgai honi garrantzi gutxiago ematen zaiola eta hau ikagai bezala izatearen beharra ez dutela ikusten, matematika, fisika, kimika... irakasgaietan ez bezala. Hortaz, hau konpontzeko beste bideren bat egon behar dela uste dut. Eta heziketa fisikoa ikasgaitzat ikasleek izatea oso garrantzitsua iruditzen zait, asko lagun diezaiekelako bai animikoki eta bai fisikoki.
Maitane dut izena eta 19 urte dauzkat. Galdakao izeneko herri ez oso handi batean bizi naiz, nire guraso eta nebarekin batera. Lehen Hezkuntzako gradua egiten ari naiz eta aurten bigarren mailan nago. Ikasteaz gain, klase partikularrak ematen ditut astean birritan Galdakaon, D.B.H 3.mailako bi neskari.
Niri buruz zertxobait gehiago jakin dezazuen, nire denbora librean, kirola egitea asko gustatzen zait, beste gauza askoren artean. Pasaden urtera arte Galdakaoko atletismo taldean ibili naiz, baina aurten utzi egin dut eta polikiroldegira joaten naiz beste bi lagunekin batera. Honez gain, musika entzutea eta animaliak asko gustatzen zaizkit. Zuri izeneko katu bat dut etxean.
Beste sarreraren batean niri buruzko gauza gehiago kontatuko dizkizuet, ni ezagutzen joan zaitezten.
Blog honetan kirol desberdinei buruz hitz egingo dizuet eta hauek, hezkuntzan izan ditzaketen eragin eta loturez. Honez gain, kirolak osasunarekin lotura handia duenez, honi buruzko informazioa ere, noizbehinka aipatzea ondo legokeela iruditu zait, eta horrela egingo dut. Gai hau aukeratu egin dut, batez ere, kirola asko gustatzen zaidalako. Blog honen bidez, zera da lortu nahi dudana: blog honetan publikatuko ditudan sarreretan agertuko den informazioa, jendearentzako baliogarria izatea . Jarraian, atletismo kirolarekin lotutako argazki bat zintzilikatuko dut. Hurrengorarteee!!!!! Agurrr!
